Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

Always there...and back again...in 3d Middle Earth

Πίσω στη Μέση Γη...εκεί που αρχίσαν όλα...στη μαγεία,στο Shire και στις υπέροχες στρογγυλές πορτούλες του,στον ηρωισμό, στο ότι ακόμη και το μικρότερο πλάσμα μπορεί να αλλάξει τα μελλούμενα.
Ανυπομονησία...συγκρατημένη μεν αλλά ανυπομονησία.Και λίγος φόβος για το αν θα καταφέρω πάλι να βουτήξω τόσο βαθειά στα νερά της Μέσης Γης όπως είχα κάνει την προηγούμενη φορά. Αυτά ήταν τα συναισθήματά μου πριν δω το Hobbit.An Unexpected Journey
Λίγο το στροβιλιστικό πραγματικά για τον αμφιβληστροειδή 3d, λίγο οι παλιοί μου γνώριμοι πρωταγωνιστές(όλοι τους κοσμούν ακόμη τους τοίχους του δωματίου μου), νέα πρόσωπα αλλά και νέοι κόσμοι με έβαλαν για τα καλά στα έγκατα της Μέσης Γης αυτή τη φορά.Στη Moria και το Erebor.Στα χαμένα βασίλεια των Νάνων.
Το The Hobbit :An Unexpected Journey είναι μία πολύ καλή προσπάθεια επανεφεύρεσης του κόσμου του Tolkien.Μία φιλότιμη προσπάθεια για επαναφορά του χαμένου κλέους των ταινιών φαντασίας, που αντί να ακμάσουν στην μετά Άρχοντα εποχή, ολοένα και παρήκμασαν φέρνοντας στις αίθουσες,απογοητευτικές προσπάθειες τύπου Το Χρονικό της Νάρνια, Golden Compass, Χιονάτες και άλλες μετριότατες τελικά παραγωγές.Ωραιότατη μουσική με δανεισμένα πολλά στοιχεία από την προηγούμενη δουλειά του Howard Shore για τον Άρχοντα, υπέροχα πλάνα της Νέας Ζηλανδίας, θάρρος, συντροφικότητα.
Εδώ έρχεται αναπόφευκτα για κάποιους η σύγκριση με το Lord Of The Rings.Στο μόνο σημείο που συμφωνώ είναι πως είναι δυστυχώς χρονολογικά ετερόφωτη.Όπως πολύ σωστά το διάβασα σε μία κριτική.Όλη η λάμψη της ταινίας πηγάζει από το κινηματογραφικό της προοίμιο:το αξεπέραστο Lord Of The Rings.Δεν φταίει ο Peter Jackson γι' αυτό.Απλά το Hobbit γυρίστηκε μετά τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, και δεν υπάρχει το σημείο της έκπληξης που υπήρχε στο πρώτο κινηματογραφικό ταξίδι στον φανταστικό κόσμο της Μέσης Γης.Το ίδιο θα ισχυριζόταν κάποιος για τον Άρχοντα αν είχε γυριστεί μετά από το Hobbit .Μια τέτοια είδους σύγκριση αδικεί το συνολικό έργο και ενώ 2 ακόμη ταινίες είναι στα σκαριά για να βγουν στις αίθουσες.Γι αυτό κρατάω σχόλιο παρακάτω.
Ο Peter Jackson λειτούργησε εκ του ασφαλούς αλλά και με μεγάλη μαεστρία.Είχε έτοιμη την τεχνογνωσία, την αρτιότητα της παραγωγής και τους συνεργάτες, Πέρα από τις ακόμη πιό ζαλιστικές 3d λήψεις και τα εφέ, ωστόσο μόλις οι 2 από τους 14 νέους χαρακτήρες ξεχωρίζουν: Ο Bilbo Baggins και ο Thorin Oakenshield. Ο Bilbo μόνο και μόνο από την σπιρτόζικη ερμηνεία του Martin Freeman παίρνει σάρκα και οστά με πολύ αποτελεσματικό τρόπο.Η περίπτωση του νάνου Thorin που ερμηνεύεται εξαιρετικά από τον Richard Armitage, μου άρεσε αλλά σεναριακά με δίχασε.Θύμιζε περισσότερο Dunedain παρά Νάνο.Ήταν στιγμές που έμοιαζε με μία τέλεια μείξη Aragorn και Boromir.Κοινώς, η προσέγγιση του χαρακτήρα ήταν πιο κοντά σε ανθρώπινα δεδομένα κι όχι δεδομένα Νάνου.Από την άλλη, με αυτή την προσέγγιση, το κοινό μπορεί να ταυτιστεί περισσότερο μαζί του.
Κάπου εδώ, σαν φανατική θαυμάστρια του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών θα ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο μου παράπονο, που είμαι σίγουρη πως έχουν κι άλλοι θαυμαστές της 1ης τριλογίας :Από πού κι ως που ένα μόνο βιβλίο μεταφέρεται σε 3 ταινίες, και μία λογοτεχνική τριλογία πιάνει μόνο μία ταινία για κάθε βιβλίο;;Αν βάλεις και τα appendices τότε μιλάμε πως ο Άρχοντας χρειαζόταν από μόνος του για να μεταφερθεί σωστά τουλάχιστον 7 ταινίες!!Κι έχοντας κατά νου τα "σπασίματα" κινηματογραφικών μεταφορών λιγότερο ποιοτικών και περιεκτικών βιβλίων όπως του Harry Potter ή ακόμη χειρότερα του τελευταίου Twilight(!!!), όσο να πεις θλίβομαι που δεν είδα περισσότερα πράγματα του Lord Of The Rings, ούτε καν από τις Extended Editions που κυκλοφόρησαν σε Dvd αργότερα!Δεν πειράζει όμως...ας μικρύνω κι ας παραμείνω ως άλλη Galandriel σε αναμονή για τις επόμενες 2 ταινίες του The Hobbit, και με την ελπίδα πως θα βγουν κάποτε κι εξτρά μονταρισμένες σκηνές για το Lord Of The Rings. Η ελπίδα άλλωστε, όπως και το One Ring, πεθαίνουν τελευταία!
Εν κατακλείδει,δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική, σε καμία περίπτωση!Αγάπησα τόσο πολύ τη Μέση Γη, που πάντα θα δράτωμαι οποιασδήποτε ευκαιρίας επιστροφής σε αυτή!

Υ.Γ.

Όταν είδα το Return Of The King πριν 9 χρόνια (πέρασε κιόλας τόσος καιρός!!!!!) ρώτησα τον εαυτό μου : "Can you promise me I will come back?"
Η απάντηση που πήρα βλέποντας την πρώτη ταινία του The Hobbit:An Unexpected Journey, ήταν ακριβώς όπως το είπε ο Γκάνταλφ...“No... and if you do, you will not be the same.”
Κανείς μας δεν είναι πια ίδιος.Μένουμε νοσταλγοί της πρώτης μας αγάπης και παντοτινής.Σαν το υπέροχο νοσταλγικό τραγούδι του The Hobbit , Misty Mountain Song...

Far over the misty mountains cold
To dungeons deep and caverns old
We must away ere break of day
To seek the pale enchanted gold.


The pines were roaring on the height, 
The winds were moaning in the night.
The fire was red, it flaming spread;
The trees like torches biased with light...





Σάββατο 21 Απριλίου 2012

I'm the King Of The 3D World!!!



100 χρόνια μετά το πολύνεκρο ναυάγιο, που συγκλόνισε τον κόσμο...1.516 ψυχές που χάθηκαν στον παγωμένο Ατλαντικό, 713 επιζώντες που εζησαν την απόλυτη εμπειρία της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και μεγαλομανίας, 1 ταινία, 11 Όσκαρ κι ένας βασιλιάς του Σινεμά:ο James Cameron.
Δεν είχα δει την ταινία στο σινεμά 15 χρόνια πριν, και προκάλεσε φρενίτιδα όπου κι αν προβλήθηκε.Τότε που γιαγιάδες με τα εγγόνια τους σηκώθηκαν από τον καναπέ για να πανε να δουν την υπέρτατη ταινία καταστροφής.Και το είχα απωθημένο.Γι αυτό και πήγα τώρα.Όχι για το 3D μιας που έχω πλέον απογοητευτική εμπειρία από και καλά 3D επανεκδόσεις μεγάλων blockbuster, που απλά κοροιδεύουν τον θεατή.Πήγα για το τιμής ένεκεν από τα 100 χρόνια του ναυαγίου.
Ποτέ δεν με συγκίνησε το love story...ούτε η παιδική ομορφιά του Dicaprio. Ούτε το unhappy ending.
Πάντα με συγκλονιζε το πλοίο!!Οι επιμέρους ιστορίες που διάβασα 15 χρόνια πριν για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της τραγωδίας. Τα απίστευτα πλάνα του James Cameron!Το πόσο πιστά απέδωσε το τραγικό αυτό συμβάν.Την υπέροχα ταιριαστή μουσική του James Horner.Το οτι 15 χρόνια μετά ο κόσμος έχοντας δει πολλές φορές την ταινία είτε στο σινεμά είτε σε dvd ή bluray, συμμετείχε ενεργά στα τεκταινόμενα της ταινίας. Η "υγρασία" που επικράτησε και πάλι για τον θάνατο του Jack Dawson και τόσων άλλων στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας. Η αίσθηση αγνότητας και ρομαντισμού που αποδίδεται από κλασικά πλάνα όπως αυτό με το ζευγάρι στην πλώρη, ή την πολυσχολιασμένη και πολυσατυρισμένη σκηνή του χεριού στο αυτοκίνητο την ώρα που το ζευγάρι αισίως..."το κάνει".
Το 3d δεν μου είπε τίποτα...απλά πλέον μπορώ να λέω πως είδα κι εγώ τον Τιτανικό στο σινεμα...Κι εκεί έρχομαι γι άλλη μια φορά να θαυμάσω τη διαχρονικότητα μερικών ταινιών.Και να παραδεχτώ πως μερικοί καλλιτέχνες τόσο τελειομανείς όσο ο James Cameron, μπορούν ακόμη να συγκινούν τον κόσμο όπως και 15 χρόνια πριν.Και σε συμβατική μορφή να έβγαινε η ταινία, πάλι το ίδιο θα ένιωθα.Πάλι την ίδια απήχηση θα είχε στο κοινό.
Για το ίδιο το τραγικό συμβάν που από τότε πέρασαν 100 ολόκληρα χρόνια δεν χωρούν πολλές λέξεις.Μόνο ανάπαυση στις τόσες ψυχές που χάθηκαν από την ανθρώπινη ματαιοδοξία που έμελλε εκείνο το βράδυ να μεταμορφωθεί σε παγόβουνο σκληρό και κοφτερό και να καταφέρει να βυθίσει το "αβύθιστο".Αλήθεια ποιός είπε πως ο Τιτανικός σαν ταινία δεν περνούσε μηνύματα;Αρκεί μόνο να κοιτάξει κάποιος στον καθρέφτη του και να ψάξει στην ξαστεριά να βρει το δικό του παγόβουνο μεγαλομανίας...
Όσο για τους επιζώντες;Ταιριάζει απόλυτα αυτό που λέει η ηλικιωμένη πλέον Rose στους έκθαμβους ακροατές της: "Afterward, the seven hundred people in the boats had nothing to do but wait...wait to die, wait to live, wait for an absolution which would never come."

Υ.Γ.
Η παραπάνω φωτογραφία πάντα μου άρεζε.Δεν προμηνύει με τίποτα την επερχόμενη καταστροφή.Σ'αυτήν, ο Τιτανικός ταξιδεύει καμαρωτός στο παρθενικό του ταξίδι, με ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα να τον συντροφεύει και 2.229 ανθρώπους να θαυμάζουν το θέαμα...3 μέρες μετά αισίως ο Τιτανικός φτάνει στην Νέα Υόρκη.2.229 ψυχές συνεχίζουν τη ζωή τους, στη Γη της Επαγγελίας...Every night in their dreams...Their hearts would go on...




Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

My name is Hunt...Ethan Hunt



Τί χρειάζεται κανείς για να περάσει καλά παρακουλουθώντας την 4η περιπέτεια του Ethan Hunt;


Καλή Παρέα που να ξέρει να αναγνωρίζει απέξω κι ανακατωτά τα δεκάδες πολυτελή αυτοκίνητα που παρελαύνουν μπροστά στον διψασμένο για θέαμα αμφιβληστροειδή, από Ferrari μέχρι την χορηγό προφανώς BMW.
 Κατά τ' αλλα, η προσωπική μου διαδρομή με τον πράκτορα Ethan Hunt (κατά κόσμον Tom Cruise) ξεκίνησε το 2000, γνωστό ως Millenium, όταν είδα το Mission Impossible 2 στους κινηματογράφους.Τότε είχα λατρέψει τη στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία του John Woo με τις απίστευτες λήψεις και την πολύ καλή και ταιριαστή μουσική του Hans Zimmer...Μετά ακολούθησε το MI -3 που δεν με ενθουσίασε αλλά άρχισε να βάζει στο καστ δυνατά υποκριτικά ονόματα όπως τον τότε άρτι βραβευθέντα με Όσκαρ Α' Ανδρικοού Ρόλου Philip Seymoy Hoffman...και τώρα έφτασε η ώρα για το Πρωτόκολλο Φάντασμα.
Διασκεδαστική Ταινία.Όλα τα λεφτά στον Tom Cruise που συνεχίζει να συναρπάζει τα κινηματογραφικά πλήθη, σκαρφαλώνοντας στο υψηλότερο κτίριο στο Ντουμπάι, χαρίζοντας μια από τις πιό συναρπαστικές στιγμές κινηματογραφικής υψοφοβίας.Στυλ, χλιδή και πολεμικές τέχνες ταξιδεύουν στα πιό πλούσια μέρη, και αν μή τί άλλο προσφέρουν διασκεδαστικές ατάκες και στιγμές.
Ειδική μνεία, θα κάνω σε έναν δευτερεύοντα  ρόλο ενός από τους καλύτερους ηθοποιούς που έσκασαν μύτη τα τελευταία χρόνια και που αμά τη εμφανίσει του, η ταινία παίρνει καλύτερες διαστάσεις.Jeremy Renner...από τους πιό εκφραστικούς και στυλάτους ηθοποιούς της γενιάς του, που όπως πολύ επιτυχημένα υποσημείωσε η προαναφερόμενη καλή παρέα, πιθανόν στον μέλλον να είναι και ο νέος James Bond...
Αν θες να περάσεις ένα όμορφο βράδυ, δεν έχεις παρά να εμπιστευτείς τον Tom και την παρέα του.Εγγυημένο αποτέλεσμα, ποιοτικό θέαμα, και ανυπομονησία μέχρι την επόμενη περιπέτεια του Ethan Hunt.
Looking forward for MI-5!!