Κυριακή 17 Ιουλίου 2011

The scar had not pained Harry for nineteen years. All was well...

Και κάπως έτσι κλείνει ένα τεράστιο κινηματογραφικό κεφάλαιο διάρκειας 8 χρόνων, αφού ενηλικίωσε μια ολόκληρη γενιά και προκάλεσε φρενίτιδα στα κινηματογραφικά ταμεία παγκοσμίως. 
Τώρα είναι η ώρα του απολογισμού του φαινομένου Harry Potter και ως κινηματογραφικό γεγονός.Σαν συγγραφικό άλλωστε αξιολογήθηκε το 2007 όταν κυκλοφόρησε και το τελευταίο βιβλίο της δημοφιλούς σειράς της J.K.Rowling.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι ταινίες του Harry Potter δεν ήταν ποτέ κάτι τρομερό.Δεν άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρονται μεγάλα συγγραφικά φαινόμενα στον κινηματογράφο, όπως έγινε για παράδειγμα με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Αν εξαιρέσω την 3η ταινία : "Harry Potter and the Prisoner Of Azkaban" που είχε την μελαγχολική σφραγίδα και ματιά του Alfonso Cuarón,
ή την γεμάτη από άποψη δράσης και περιεχομένου 4η ταινία :"Harry Potter And The Goblet Of Fire",του Mike Newell, οι υπόλοιπες ταινίες ήταν περισσότερο μια περίληψη των βιβλίων από σκηνοθέτες διεκπεραιωτές, που απέφυγαν να δώσουν μια πιο προσωπική ματιά.Τεχνικά πάντα άρτιες, απεικόνιζαν υπέροχα τον κόσμο του Hogwarts και της μαγείας, υστερούσαν όμως κάποιες φορές από λυρισμό και κρατούσαν μια ψυχρή κι επιδερμική στάση απέναντι στους ήρωες που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από μικρούς και μεγάλους.Συνεπώς σαν κινηματογραφικό σύνολο ήταν μάλλον ταινίες των στούντιο κι όχι των δημιουργών τους.
Μαζί με την τριάδα των μικρών πρωταγωνιστών που μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων θεατών, ωριμάζοντας ως ένα σημείο τα ερμηνευτικά τους μέσα, πέρασαν από τις ταινίες μεγάλοι ηθοποιοί που με το ταλέντο τους σφράγισαν ιδανικά τους ρόλους τους. Θα ξεχωρίσω τρία ονόματα που ήταν ίσως οι πιό ενδιαφέροντες χαρακτήρες των βιβλίων αλλά και των ταινιών. Alan Rickman στον ρόλο του Severus Snape,Ralph Fiennes ως Voldemort και Gary Oldman στον ρόλο του Sirius Black.Απλά υπέροχοι!!

Harry Potter & The Deathly Hallows Part 2 :Η ιστορία είναι λίγο πολύ σε όλους γνωστή.Η τελική αναμέτρηση του Καλού με το Κακό.Το κόστος και το κέρδος αυτής της μάχης.Η μοίρα των ηρώων που τόσο αγαπήθηκαν από εκατομμύρια θεατές στον πλανήτη.Και φυσικά ένα μεγάλο αντίο στον κόσμο της μαγείας.
Αυτή η τελευταία ταινία  αφήνει στον θεατή διαφορετική γεύση.Προσωπικά αισθάνθηκα περίεργα που δεν θα υπάρξει άλλη ταινία, από άποψη συνήθειας.Κάθε αποχωρισμός άλλωστε είναι δύσκολος.
Από άποψη κορύφωσης αν είχε βγεί ως μία ενιαία ταινία με το πρώτο Deathly Hallows κι όχι ως δεύτερο μέρος θα ήταν σαφώς καλύτερη. Ίσως σαν μία ταινία πρέπει να κριθεί ώστε να μην αδικηθεί η όλη προσπάθεια.
Κορυφαίες σκηνές όπως η τελική αναμέτρηση Voldemort και Harry, ο θάνατος του αινιγματικού και όπως αποδεικνύεται ευαίσθητου και συναισθηματικού Professor Snape, το πνευματικό reunion του Harry με την οικογένειά του λίγο πριν την μεγάλη μάχη με τον Voldemort, κάνουν την τελευταία ταινία την πιό επιβλητική από όλες τις προηγούμενες. 
Τέλος εποχής για τον Harry Potter λοιπόν. Μελαγχολικά και αισιόδοξα όπως κλείνει και η ταινία. Μ'έναν γλυκό οικογενειακό κύκλο ζωής.Τρία παιδάκια που μεγάλωσαν,ωρίμασαν, αγαπήθηκαν, δέθηκαν με ισχυρούς δεσμούς φιλίας και έγιναν συνταξιδιώτες της ζωής, κι έζησαν αυτοί καλά.Έφτασαν στην Ιθάκη τους αλλά χρειάστηκε ένα οκταετές ταξίδι από απίστευτες εμπειρίες που τους άλλαξε για πάντα.Με πολλές απώλειες, αλλά με ένα μήνυμα που όπως λέει και η μητέρα του Harry Potter, Lilly σε μια από τις πιο όμορφες σκηνές της ταινίας : "Μη λυπάσαι τους νεκρούς Harry, αλλά να λυπάσαι τους ζωντανούς.και ιδίως αυτούς που ζούνε χωρίς την αγάπη."
Το ερώτημα που πάντα εγείρονταν στις αναλύσεις για την επιτυχία του brand πλέον Harry Potter είναι το εξής : Τί είναι αυτό που τελικά έκανε εκατομμύρια κόσμου να αγαπήσουν τα βιβλία και τις ταινίες; Σίγουρα για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, υπάρχει κι ένας διαφορετικός λόγος για να ταυτιστεί με πρόσωπα και καταστάσεις.Αλλά υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής.Ο λαός αγαπούσε πάντα τα παραμύθια. Οτιδήποτε τον έκανε να δραπετεύσει από την ζοφερή πραγματικότητα ήταν πάντα καλοδεχούμενο.Και ο μύθος του Harry Potter τα είχε όλα.Δράμα, απώλεια, αγάπη, έρωτα, περιπέτεια, αγωνία αλλά κυρίως μαγεία.Ποιός μπορεί να αντισταθεί στην μαγεία;
Μετά τον Ηarry Potter τί;
Πίσω στην πραγματικότητα.Εκεί όπου δεν υπάρχουν μαγικά ραβδιά και ξόρκια.Μέχρι να εμφανιστεί άλλος μυθοπλάστης που να μας ταξιδέψει σε άλλους τόπους και κόσμους.Αν και κρατώ μια επιφύλαξη.Κάτι μου λέει πως το κεφάλαιο Harry Potter δεν έχει τελειώσει εντελώς, όσο κι αν η J.K. Rowling επιμένει για το αντίθετο...είναι πολλά τα λεφτά Harry...

Τελειώνοντας αποχαιρετώ τον Harry και την παρέα του με μια από τις πιό όμορφες και αθώες σκηνές από όλες τις ταινίες. Με  το τραγούδι του Nick Cave O' Children, κατόπιν προσωπικής επιλογής του Daniel Radcliff για να μπει σ'αυτήν την σκηνή.Μεγάλωσε ο μικρός....


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου